. . . FRONTE AO MAR . . Fronte ao mar reverdece o eido de meus pais. Fronte ao mar, a vizosa herdade do meu lar. . . Ergue o sol a mornura dun nidio alborexar. Ouve o son do vento que zoa no cordal, a rexa voz dos que non adiarán o camiñar. . . A Terra fía en min a doa dun cantar, semente para o mañá. Foxen as sombras do val. Benia o noso pobo que non calará. . . .